Archive | Ιουνίου 2015

Παρέμβαση του Ν.Κατσίφη, εκ μέρους των Ενεργών Άνεργων στην εκδήλωση «Απέναντι στον εφιάλτη της ανεργίας: Οργανωνόμαστε, Αγωνιζόμαστε, Γινόμαστε Ενεργοί».

Είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι τα τελευταία 5 χρόνια έχει προστεθεί ακόμα ένας εφιάλτης στη ζωή της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων, σ’ όλες τις λαϊκές οικογένειες, ο εφιάλτης της ανεργίας.

Δεν ανακαλύπτει κανείς την Αμερική αν διαπιστώσει ότι οι εξελίξεις στην οικονομία και την πολιτική το επόμενο διάστημα θα συντηρούν αυτόν τον εφιάλτη και θα τον μετατρέπουν σε πραγματική κόλαση. Η ολοένα μεγαλύτερη και γοργότερη τεχνολογική ανάπτυξη σε συνδυασμό με το ότι είναι στον έλεγχο και την υπηρεσία του κεφαλαίου το οποίο αναδιαρθρώνεται για να εξασφαλίσει την κερδοφορία του, μας κάνει να νιώθουμε  σίγουροι για την πραγματική κόλαση που μας περιμένει. Ούτε από τη σκοπιά της πολιτικής και μετά από τις τελευταίες εξελίξεις (εκλογές, ανάδειξη νέας κυβέρνησης, διαπραγματεύσεις κλπ)  μπορεί κανείς να είναι αισιόδοξος για κάτι καλύτερο.

Τα στοιχεία που δίνουν οι κυβερνητικές πηγές και οι προβλέψεις τους για παραπέρα όξυνση του προβλήματος κάνουν και τον πιο δύσπιστο να προβληματίζονται. 1.230.000 άνεργοι, οι 900.000 μακροχρόνια δηλαδή σχεδόν το 1/3 της εργατικής τάξης εκτός παραγωγής. Το 50% της νεολαίας παρά την προετοιμασία της για ένταξη στην εργασία δεν έχει έρθει ακόμα σε καμιά επαφή με αυτήν. Μόνο 110.000 επιδοτούνται, κανένας δεν έχει τη δυνατότητα της μετακίνησης χωρίς κόστος και όσοι τολμούν μαζεύουν πρόστιμα, ακόμα χειρότερα κανένας δεν έχει πρόσβαση στα φάρμακα και στις ιατρικές εξετάσεις αφού το κόστος είναι δυσβάσταχτο. 52.000 ανακυκλώνονται σε διάφορα  voucher και προγράμματα που ωφελούν τις επιχειρήσεις.

Δεν είναι της ώρας ούτε να στατιστικολογούμε, ούτε να πολιτικολογούμε με την κακή έννοια γύρω από το πρόβλημα, δεν μπορεί όμως να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι μπροστά στη λαίλαπα των τελευταίων χρόνων κεφάλαιο και κυβέρνηση κυνικά προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλο αυτό που ζούμε είναι σαν φυσικό φαινόμενο. Έτσι είναι γι’ αυτούς που θεωρούν φυσικό φαινόμενο την εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας για παραγωγή πλούτου από κάποιους άλλους και όχι δραστηριότητα για την κάλυψη των υλικών και πνευματικών αναγκών της κοινωνίας. Έτσι είναι γι’ αυτούς που μετέτρεψαν τη συνειδητή αυτή δραστηριότητα σε εμπόρευμα (που ποτέ δε μας είπαν από πού πήραν το δικαίωμα) και όταν δεν τους φέρνει τα απαραίτητα κατά τη γνώμη τους πλούτη, την καταστρέφουν. Έτσι είναι και για τις κυβερνήσεις που ακόμα και με την καλύτερη θέληση δεν πρόκειται ποτέ να βρουν λύσεις όσο υπηρετούν αυτή τη διαδικασία παραγωγής ως μοντέλο.

Από την άλλη μεριά όλοι εμείς ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν είναι έτσι. Ξέρουμε πολύ καλά ότι η μοίρα μας δεν είναι να ζούμε για να οικονομάνε κάποιοι, να ζούμε όπως και όσο θέλουν οι «ελέω θεού» έμποροι των ικανοτήτων μας. Και δεν είναι έτσι γιατί  η φύση δε θα μας χάριζε αυτή την ικανότητα για εργασία. Και αφού δεν είναι έτσι, το ερώτημα  αν θα ζήσουμε και πώς, μπαίνει επιτακτικά στην «ημερήσια διάταξη». Η απάντηση είναι μόνο με έναν τρόπο, με την πραγματική κατοχύρωση του δικαιώματος στη σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς συνθήκες και μισθό που θα καλύπτει τις ανάγκες μας. Τόσο κοινότυπο αλλά και τόσο πραγματικά αναγκαίο.

Στο ερώτημα και πώς μπορεί να προκύψει αυτό απαντάμε όχι βέβαια ως φυσικό φαινόμενο. Θα προκύψει μέσα από μάχες που θα αμφισβητούν το σημερινό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, το συγκεκριμένο μοντέλο τρόπου παραγωγής. Άμεσα με την έναρξη ενός σχεδίου δημόσιων δαπανών με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες, με εργατικό έλεγχο στην παραγωγή και με την εθνικοποίηση τραπεζών για την εξασφάλιση πόρων. Με το πέρασμα στο δημόσιο χωρίς αποζημίωση και την παράδοση στους εργάτες όλων των παραγωγικών μονάδων που εγκαταλείπουν οι ιδιοκτήτες τους. Δεν έχουμε αυταπάτες, ξέρουμε ότι απαιτούν πολιτικές λύσεις αυτές οι επιλογές. Το να διαλαλούμε όμως αυτές τις πολιτικές λύσεις χωρίς να έχουμε κάνει κτήμα του κόσμου της εργασίας αυτά τα αιτήματα είναι σα να προσπαθούμε να πορευτούμε με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω.

Μπροστά σ’ αυτή την επίπονη και επίμονη διαδικασία πώς θα επιβιώσουμε; Η διεκδίκηση από μέρους μας ταυτόχρονα και άμεσα της δωρεάν μετακίνησης  χωρίς το φόβο του ελεγκτή, της πρόσβασης ακόμα και σ’ αυτό το άθλιο σύστημα υγείας και στα φάρμακα, του δικαιώματος να μη φορολογούμαστε αφού δεν παράγουμε χωρίς δική μας ευθύνη και κυρίως του δικαιώματος να επιδοτούμαστε όλοι χωρίς προϋποθέσεις για όσο διάστημα μας έχουν άνεργους από ένα ταμείο που υπάρχει από τις εισφορές μας, είναι αδιαπραγμάτευτη ανάγκη του σήμερα που δεν έρχεται σε αντιπαράθεση με τον αγώνα για μόνιμη και σταθερή δουλειά που θα είναι και αγώνας όλης της κοινωνίας των εργαζομένων.

Όσο απαραίτητη  είναι η μελέτη της κατάστασης άλλο τόσο απαραίτητη είναι και η ανατροπή της. Νομίζουμε κανείς δε διαφωνεί πως η λύση είναι η οργάνωση και ο αγώνας. Αυτές οι δυο λέξεις είναι διαλεκτικά δεμένες μεταξύ τους. Σ’ όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις  παντού και πάντα το ένα προϋποθέτει το άλλο. Τα τελευταία χρόνια άνοιξε και δυνάμωσε η συζήτηση γύρω από αυτό το δίδυμο σε ότι αφορά την ανεργία και τους ανέργους και νομίζουμε ότι συμβάλαμε κι εμείς σε αυτό. Βέβαια δεν προέκυψε με παρθενογένεση, υπήρχαν πρώτα βήματα πρώτες συλλογικότητες στο χώρο που όμως κατά τη γνώμη μας δεν κάλυπταν με επάρκεια τα ζητήματα. Παρά τις επεξεργασίες και τους αγώνες τους θεωρήσαμε ότι χρειαζόταν ένα βήμα πιο πέρα. Προσπαθήσαμε να συμβάλουμε σε αυτό με όλες μας τις δυνάμεις, με τα λάθη μας και τις αδυναμίες μας, πάντα όμως με τη διάθεση να συμπορευτούμε με όλους όσους ασχολούνταν ή ήθελαν να ασχοληθούν ανεξάρτητα από τη γενικότερη συμφωνία μας.

Από τον πρώτο καιρό, σχεδόν δυόμισι χρόνια, και από την πρώτη μας ανακοίνωση που βάζαμε τη δική μας οπτική στο πρόβλημα καλούσαμε σε συντονισμό για άμεση διοργάνωση κινητοποιήσεων, πότε για δωρεάν μετακίνηση, πότε για το επίδομα κλπ. Άλλοι μας τίμησαν με την παρουσία τους και τη συμμετοχή τους, άλλοι όχι. Πάντως η εμπειρία μας λέει πως όταν υπήρξε πραγματικός συντονισμός έστω και λίγων δυνάμεων πήγαμε τα πράγματα ένα βήμα πιο πέρα.

Δεν έχουμε τη διάθεση ούτε να γκρινιάξουμε ούτε να παραπονεθούμε σε κανέναν. Ούτε με τη σημερινή πρόσκληση που σας απευθύναμε θέλουμε να επιβάλουμε μια ντε φάκτο άποψη. Θέλουμε να βρεθούμε, να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις και κυρίως να συμβάλουμε στην οργάνωση των ανέργων αυτών καθαυτών. Είμαστε πεπεισμένοι πως όλοι όσοι είμαστε εδώ προσδοκάμε το ίδιο, όμως κατά τη γνώμη μας μια σειρά από προβληματισμούς φρενάρουν αυτή τη διαδικασία.

Τι πρέπει να κάνουν οι άνεργοι;

Να ενταχθούμε ή όχι στα σωματεία μας;

Να ενταχθούμε σε άλλες πλατύτερες λαϊκές οργανώσεις και να φτιάξουμε εκεί το ας πούμε τμήμα μας;

Να φτιάξουμε οργανώσεις συλλογικότητες που να θυμίζουν περισσότερο παρατάξεις και να κοινοβουλευτικοποιήσουμε την πάλη μας;

Να φτιάξουμε πλατιές μαζικές επιτροπές ανέργων στις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς (αν πρόκειται για απολυμένους) ή επιτροπή εργαζομένων στα voucher σαν κομμάτια του ήδη οργανωμένου εργατικού κινήματος , ότι απόμεινε από αυτό τέλος πάντων, που όμως θα έχει την ευθύνη της οργάνωσης της πάλης του και των αιτημάτων του;

Τι από όλα αυτά;

Νομίζουμε ότι για να απαντήσει κανείς πρέπει να πάρει υπόψη του ορισμένα πράγματα.

  • Το χαμηλό ποσοστό συνδικαλισμού των νυν ανέργων ως εργαζομένων την περίοδο που δούλευαν. Αυτό ήταν κάτω από το 20%.
  • Το μεγαλύτερο κομμάτι της νεολαίας που περιμένει να πιάσει δουλειά ή δούλεψε λίγο δεν έχει καθόλου συνδικαλιστική εμπειρία.
  • Ένα μεγάλο μέρος του συνδικαλιστικού κινήματος είναι χρεωκοπημένο εξαιτίας της γραφειοκρατίας και δεν είναι διατεθειμένο να παίξει ένα ρόλο.
  • Η χαμηλή αγωνιστική συνείδηση και εξαιτίας του προβλήματος της ανεργίας δε βοηθάει στη γενικότερη συμμετοχή σε πλατιές λαϊκές οργανώσεις.
  • Η εμπειρία δείχνει ότι η οργάνωση με βάση τα κοινά αιτήματα και τον από κοινού σχεδιασμό της πάλης είναι πιο προσβάσιμη παρά τις δυσκολίες που κι αυτή περιέχει.

Με βάση αυτά γνώμη μας είναι ότι το πρόβλημα της οργάνωσης των ανέργων και όχι των αλληλέγγυων τους, μπορεί να προχωρήσει με τον από κοινού σχεδιασμό μαζικών πλατιών επιτροπών ανέργων στις γειτονιές κυρίως και σε όποιους χώρους δουλειάς υπάρχουν απολύσεις.

Επιτροπές που θα συντάσσονται με το μαχητικό κομμάτι του εργατικού κινήματος, θα στηρίζονται σε αυτό και από αυτό.

Όχι επιτροπές παρατάξεις, αλλά επιτροπές μαζικές εξαιτίας των αιτημάτων τους και μαχητικές εξαιτίας της αποφασιστικότητάς τους να παλέψουν γι’ αυτά.

Επιτροπές ζωντανές, κομμάτι του τοπικού λαϊκού κινήματος που θα είναι αποκούμπι όλων των ανέργων και όχι μόνο των αλληλέγγυών τους.

Επιτροπές που θα ζητούν και θα απαιτούν την στήριξη των σωματείων και λαϊκών συνελεύσεων, εργατικών λεσχών κλπ. Βέβαια αυτό δεν έρχεται σε αντιπαράθεση ούτε με τη δάση πρωτοπόρων ανέργων στα σωματεία τους, ούτε με τη δράση πολιτικών πρωτοποριών μέσα σε αυτές.

Για όλα αυτά και ότι άλλο γεννήσει η σημερινή κουβέντα καλέσαμε σήμερα ανέργους και συλλογικότητες να σας καταθέσουμε προβληματισμό, να σας ακούσουμε, να συμφωνήσουμε και να διαφωνήσουμε με συντροφικό κλίμα έτσι ώστε να πάμε ακόμα πιο πέρα την οργάνωση και πάλη των ίδιων των ανέργων και γιατί όχι, να συμβάλουμε έστω και στο ελάχιστο και μ’ αυτό τον τρόπο στο φτιάξιμο μιας κοινωνίας όπου η λέξη ανεργία δε θα υπάρχει σε κανένα λεξικό.

Advertisements

Δελτίο τύπου για την εκδήλωση «Απέναντι στον εφιάλτη της ανεργίας: Οργανωνόμαστε, Αγωνιζόμαστε, Γινόμαστε Ενεργοί».

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 20/6 η εκδήλωση των Ενεργών Άνεργων με θέμα: «Απέναντι στον εφιάλτη της ανεργίας: Οργανωνόμαστε, Αγωνιζόμαστε, Γινόμαστε Ενεργοί». Την εκδήλωση είχαν καλεστεί πλήθος συλλογικοτήτων που παρεμβαίνουν στο κίνημα των ανέργων και των επισφαλώς εργαζομένων καθώς και πλήθος σωματείων.

Στην συζήτηση εκτός από τους αρχικούς ομιλητές συμμετείχαν και τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι το Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Βύρωνα, την Αttack, η Εργατική Λέσχη Καλλιθέας, η Εργατική Λέσχη Περιστερίου,  ΣΕΦΚ, η συλλογικότητα «Εργαζόμενοι – Κάτοικοι Ταύρου», Εργατική Λέσχη άνεργων , ελαστικά απασχολούμενων και απλήρωτων εργαζομένων Μαρκόπουλου-Πόρτο Ράφτη, πρώην διαθέσιμοι εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι σε Voucher, απολυμένοι και άλλοι αγωνιστές.

Έγινε μια πλούσια κουβέντα, μεταφορά εμπειριών από την πάλη κατά της ανεργίας και των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Παρά τις διαφορετικές εκτιμήσεις για κάποια ζητήματα, ήταν κοινός τόπος ότι το ζήτημα της ανεργίας πρέπει να μπει πολύ ψηλά στην πάλη μας και χρειάζεται μεγαλύτερος συντονισμός των δράσεων μας. Η ανάγκη για διεκδίκηση σταθερής και αξιοπρεπής δουλειάς για όλους, κόντρα στην ανεργία και στην ελαστική εργασία, αναδείχθηκε από τους περισσότερους ως κύριο ζήτημα. Το αίτημα αυτό συμπληρώνεται από τη διεκδίκηση αξιοπρεπών συνθηκών ζωής για όσους είναι άνεργοι.

Σαν Ενεργοί Άνεργοι δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε την συζήτηση μεταξύ των συλλογικοτήτων και σωματείων και να συμβάλουμε από την μεριά στην οργάνωση και πάλη των ίδιων των ανέργων.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ απλήρωτων voucher-άδων για την κινητοποίηση στο Υπουργείο Εργασίας 9/6/2015

 

Την Τρίτη 9/6 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας της Σύσκεψης απλήρωτων Voucher-αδων & συλλογικοτήτων εργαζομένων/ανέργων με κύριο αίτημα την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων των εργαζομένων στα προγράμματα ΟΑΕΔ-ΕΣΠΑ.

Στην μαζική και δυναμική παράσταση διαμαρτυρίας παρευρέθησαν εργαζόμενοι-Voucher-άδες που συμμετείχαν στο τελευταίο πρόγραμμα 25-29 ετών, καθώς και στο Voucher Υγείας, άνεργοι, και συλλογικότητες ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια. Εμείς, ο εργαζόμενος κόσμος των προγραμμάτων, σπάσαμε την σιωπή,διεκδικώντας την άμεση και συνολική καταβολήτωνδεδουλευμένων μας(καταβολήτης α’και β’φάσης ΤΩΡΑ!), την καταβολήμισθούσεμηνιαία βάση αλλά και την κατάργησητης αδικαιολόγητης παρακράτησης του 23% του επιδόματος. Είναι πάγια διεκδίκηση μας η πλήρης ασφάλιση και όχιμόνο η ασφαλιστική κάλυψη, η απόσυρση της επαίσχυντης παραγράφου Α του άρθρου 89 του ν. 3996/2011(ΦΕΚ 170/Α/5-8-2011) που εξαιρεί τους εργαζόμενους σε καθεστώς Voucher από το εργατικό δίκαιο καθώς και η αυτονόητη δωρεάν μετακίνηση και η διαγραφή προστίμων των ανέργων. Ενώ όλοι οι αρμόδιοι παραπέμπουν το πρόβλημα στα ανώτερα κλιμάκια, εμείς που εργαζόμαστε στην ουσία αμισθί,ζητάμε την αποσύνδεση των πληρωμών μας από το ΕΣΠΑ και την γραφειοκρατία που συγκροτούν ΚΕΚ-εργοδοσία-ΟΑΕΔ-Υπουργείο και την άμεση πληρωμή των ανέργων που συμμετείχαν σε επιδοτούμενα σεμινάρια των ΚΕΚ την περσινή χρονιά.

Για να εκθέσουμε και όλα τα παραπάνω αιτήματα είχαμε αιτηθεί συνάντηση με τον υπουργό Σκουρλέτη, η οποία έγινε αρχικά δεκτή. Όταν πήγαμε να πραγματοποιήσουμε την συνάντηση εχθές ήρθαμε αντιμέτωποι με αντικρουόμενες δηλώσεις της Γραμματείας του Υπουργείου Εργασίας, που αμφισβήτησε την ύπαρξη της εν λόγω συνάντησης. Τελικά μας παρέπεμψαν στην αναπληρώτρια Υπουργό και υπεύθυνη για ζητήματα απασχόλησης και καταπολέμησης της ανεργίας,Ρ. Αντωνοπούλου.

Ήξεις αφήξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις. Στην συνάντηση με την αναπληρώτρια Υπουργό και τους συνεργάτες της, έγινε σαφές ότι η

κατανόηση και η βούληση από πλευράς Υπουργείου φτάνει μέχρι τα στενά πλαίσια των οδηγιών της ΕΕ, των ΕΣΠΑ και της αποπληρωμής των δανειστών. Συγκεκριμένα, όσον αφορά το αυτονόητο δικαιωμα σε ασφαλιστική καλυψη μηνιαία καταβολή πληρωμών, και κατάργηση της εξαίρεσης από το εργατικό δίκαιο, η απάντηση των αρμοδίων ήταν αποκαλυπτικά αντιφατική: Αφενός αναγνώρισαν λεκτικά πως είμαστε εργαζόμενοι και όχι ωφελούμενοι, αφετέρου υποστήριξαν πως εφόσον δικαιώνονταν αυτές οιδιεκδικήσεις, θα σταματούσε η χρηματοδοτική ροή μέσω ΕΣΠΑ. Ωστόσο, κάτω από τις πιέσεις μας, οι αρμόδιοι δεσμεύτηκαν να έχουν άμεσες απαντήσεις-σε ορίζοντα δεκαημέρου-για την καταβολή των δεδουλευμένων μας, την κατάργηση των παρακρατήσεων από τις πληρωμές, καθώς και την ελεύθερη πρόσβαση στα ΜΜΜ για τους ανέργους τις επόμενες ημέρες, σε ορισμένες αστικές πόλεις της χώρας.

Επιπλέον, μετά την κινητοποίηση στις 09/06 , από τους ανέργους Μαρκόπουλου , Λαυρίου και Κερατέας κλείστηκε ραντεβού με την Αντωνοπούλου και τον σύμβουλο της κ. Μπάρκα , την Τρίτη 16/06 στις 13:00 στην Κοραή , γιατί απαιτούμε την ακύρωση της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας γης του ιπποδρομίου Μαρκόπουλου στον Μελισσανίδη και αντ’ αυτού να παραχωρηθεί ένα μεγάλο κομμάτι στους ανέργους για καλλιέργεια της γης.

Ανεξάρτητα από τις όποιες διαβεβαιώσεις περί «καλών προθέσεων» από πλευράς Υπουργείου,είναι ξεκάθαρο πως μόνος δρόμος για να κερδίσουμε ή να ανακτήσουμε τα δικαιώματα μας σε ζωή με αξιοπρέπεια και δουλειά με δικαιώματα,είναι ο δρόμος του ενωτικού, συλλογικού και ακηδεμόνευτου αγώνα. Η σημερινή μαζική κινητοποίηση ήταν ένα σημαντικό πρώτο βήμα και έπεται συνέχεια εν ευθέτω χρόνω!

Σε αυτή την κατεύθυνση, καλούμε όσους εργάστηκαν ή εργάζονται σε καθεστώς voucher, τους ανέργους και τους επισφαλώς εργαζομένους,και τα σωματεία σε νέα σύσκεψη την ερχόμενη εβδομάδα για να συζητήσουμε και να σχεδιάσουμε από κοινού τις προσεχείς κινήσεις και κινητοποιήσεις μας!

Σαββατο 20/6-Εκδήλωση Ενεργών Άνεργων:«Απέναντι στον εφιάλτη της ανεργίας: Οργανωνόμαστε, Αγωνιζόμαστε, Γινόμαστε Ενεργοί»

Οι Ενεργοί Άνεργοι σας καλούν σε εκδήλωση με θέμα: «Απέναντι στον εφιάλτη της ανεργίας: Οργανωνόμαστε, Αγωνιζόμαστε, Γινόμαστε Ενεργοί»

Σας καλούμε να συζητήσου, να ανταλλάξουμε απόψεις και να συμβάλουμε ολοι μαζί στην πάλη κατα της ανεργίας. Συζητάμε τα αιτήματα για την πάλη κατά της ανεργίας, την οργάνωση των ίδιων των ανέργων, το ρόλο του εργατικού κινήματος, με στόχο την συγκρότηση ενός μεγάλου πολιτικού κινήματος κατά της ανεργίας.Συμμετέχουν:

  • Ενεργοί Άνεργοι
  • Απολυμένος από την Χαλυβουργική
  • Εργαζόμενη στα Voucher

Θα παρέμβουν και άλλες συλλογικότητες και αγωνιστές. Μετά την εκδήλωση θα ακολουθήσει λαϊκό γλέντι Σάββατο 20/6 στις 19:30, Σολωμού 13, 4ος Όροφος

ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΜΑΣ! ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΟΧΙ ΩΦΕΛΟΥΜΕΝΟΙ!

Τα τελευταία πέντε χρόνια, η οικονομική κρίση αποτέλεσε το τέλειο άλλοθι των αντιλαϊκών κυβερνήσεων και της Ε.Ε ,για να παρθούν μέτρα πρωτοφανούς αγριότητας ενάντια σε εργαζόμενους και νεολαία. Ο κόσμος της δουλειάς εργάζεται χωρίς συλλογικές συμβάσεις , με μισθούς συχνά εξευτελιστικά χαμηλούς, ενώ η «μαύρη», εκ περιτροπής και απλήρωτη εργασία είναι ο  κανόνας και η εργοδοτική αυθαιρεσία κάθε άλλο παρά εξαίρεση.Η άλλη όψη αυτού του νομίσματος, είναι τα τεράστια ποσοστά της ανεργίας, ειδικά στους νέους, που πάντοτε στέκουν απειλητικά απέναντί μας.

Παρόλα αυτά αντί να «βγούμε από πάνω»… βρισκόμαστε κατηγορούμενοι για την κατάστασή μας! Άλλοι μας λένε ότι δεν έχουμε αρκετά προσόντα για να αξίζουμε καλύτερους μισθούς και αξιοπρεπή δουλειά, ενώ άλλοι μας προτρέπουν να χαρίσουμε τους κόπους, τις μέρες και τα νιάτα μας για να βγει η οικονομία από το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει.

Αυτό είναι το ευρύτερο πλαίσιο, μέσα στο οποίο φύτρωσαν τα κάθε λογής προγράμματα του ΟΑΕΔ, χρηματοδοτούμενα από το ΕΣΠΑ, (voucher, επιταγές εισόδου, κοινωφελής εργασία) με πρόσχηματα την  κατάρτιση, την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας και την είσοδο τελικά στην ξεχαρβαλωμένη αγορά εργασίας.

Οι voucherades αποκαλούμαστε «ωφελούμενοι»και η εργασιά μας «πρακτική»
, ενώ στην πραγματικότητα καλύπτουμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες των επιχειρήσεων στις οποίες εργαζόμαστε. Δουλεύουμε  κυριολεκτικά χωρίς κανένα δικαίωμα ,εξαιρούμαστε από το εργατικό δίκαιο,και «ανακυκλώνομαστε» κάθε πέντε μήνες.Μόνη υποχρέωση του κράτους απέναντι  μας είναι η καταβολή  των πενιχρων πληρωμών μας  ,υποχρέωση που ΚΕΚ και Υπουργείο Εργασίας, αγνοούν επιδεικτικά. Ύστερα από δύο χρόνια εφαρμογής αυτών των προγραμμάτων,είναι ξεκάθαρο ότι το μόνο που καταφέρνουν με αυτές τις πολιτικές είναι να παρέχουν σε επιχειρήσεις, ΚΕΚ και δημόσιους οργανισμούς «την καύσιμη ύλη» για να βγει η δουλειά ,χωρίς κανέναν σεβασμό στα δικαιώματά μας

Αυτή τη φορά το Υπουργείο Εργασίας ενώ έχει εκταμιεύσει τα λεφτά του ΕΣΠΑ, αντί να μας πληρώσει άμεσα και συνολικα, σε μια σειρά από προγράμματα σημειώνονται απαράδεκτες καθυστερήσεις στις πληρωμές μας. Η μη καταβολή της  α’ και β’ δόσης στους «ωφελούμενους» – εργαζόμενους των προγραμμάτων ΟΑΕΔ ΕΣΠΑ συνιστά πρόκληση, όταν στους δανειστές πληρώνονται ανελλιπώς τεράστια ποσά.

Ο μόνος τρόπος για να τεθεί ένα τέλος στην «κατάσταση εξαίρεσης» που βιώνουμε, είναι να αντισταθούμε συλλογικά και να παλέψουμε για το σύνολο των δικαιωμάτων μας στην ζωή και την εργασία.

Σε αυτά τα  πλαίσια:

Διεκδικούμε :

  • Άμεση και συνολική καταβολή των δεδουλευμένων μας
  • Καταβολή μισθού σε μηνιαία βάση
  • Πλήρη ασφάλιση και όχι μόνο ασφαλιστική κάλυψη
  • Δωρεάν ΜΜΜ με την επίδειξη της κάρτας ανεργίας μας- Διαγραφή προστίμων
  • Αποσύνδεση των πληρωμών μας από το ΕΣΠΑ και τη γραφειοκρατία που συγκροτούν όλοι μαζί ΚΕΚ-εργοδοσία-ΟΑΕΔ-Υπουργείο

Απαιτουμε:

  • Κατάργηση των προγραμμάτων voucher και όλων των αντίστοιχων Κοινοτικών Οδηγιών για την Απασχόληση
  • Απόσυρση της οδηγίας της προηγούμενης ηγεσίας του Υπουργείου Εργασίας με βάση την οποία θεσμοθετήθηκε η εξαίρεση των εργαζομενων σε καθεστως voucher από το εργατικό δίκαιο.
  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
  • Επίδομα ανεργίας χωρίς προυποθέσεις για όλο το διάστημα της ανεργίας

 

ΤΡΙΤΗ 9/6 15.00 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Σύσκεψη απλήρωτων voucher και συλλογικοτήτων εργαζομένων-ανέργων